~พระจันทร์หน้ากลมๆ~

ช่วงนี้จันทร์เข้ามาอัพบ่อยจริงๆนะเนี่ย 555+ เพิ่งจะรู้สึกตัว พอได้อัพบ่อยๆแล้วมันสนุกดี

เหมือนได้ระบายอะไรหลายๆอย่าง...ตามนั้นแหละค่ะ ตอนนี้จันทร์กำลัง กลุ้ม เหนื่อย เซ็ง เครียด ฯลฯ มากกว่านี้มีอีกไหม -*-

 

วันนี้เลยขอเข้ามากลุ้ม ขอถอนหายใจยาวๆแบบไม่เคยทำมาก่อน

 

 

 

เข้ามาแค่นี้แหละค่ะ 555+ สบายใจและ^^ ขอบคุณที่อ่านความบ้าบอนี้มานะค่ะ

สวัสดีค่าทุกท่าน!!! วันนี้จันทร์ได้มีโอกาสกลับมาอัพบล็อกอีกครั้งตามสัญญา(1 เดือนเข้าครั้ง 555+) หลังจากช่วงนี้จันทร์ไปตะลุยเรียนพิเศษซะสะบักสะบอมจนแทบไม่ได้ทำอะไรเลย = = ก็แบบนี้แหละค่ะชีวิตนักเรียน เปิดเทอมนี้จะขึ้นม.6แล้วด้วยเลยต้องเหนื่อยหน่อย แต่ก็ต้องสู้อะค่ะ เพื่ออนาคตที่สดใส!!! 555+ ถึงแม้จะยุ่งขนาดไหนแต่จันทร์ก็ยังหาเวลามาอัพบล็อกได้นะค่ะเนี่ย

 

หลังจากจันทร์ไปตะลุยเรียนพิเศษ มันทำให้จันทร์ค้นพบวิธีการทำยังไงไม่ให้หลับเวลาเรียนได้ในแบบฉบับของจันทร์เอง ไม่รู้คนอื่นจะได้ผลไหม ก็แนะนำไว้เป็นทางเลือกหนึ่งของชีวิตได้นะค่ะชาวบล็อก^^

 

จันทร์จะเป็นแบบนี้เฉพาะกับบางวิชาเท่านั้น และวิชาที่จันทร์มีปัญหากับมันมาก หลับตล๊อดๆ นั่นก็คือ...วิชาเคมีค่ะ - -* (คงไม่ต้องเอ่ยชื่อสถาบัน) จันทร์เองก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะว่าจันทร์ไม่ค่อยชอบ (ไม่ชอบเลยดีกว่ามั้ง)วิชานี้ หรืออาจารย์สอนไม่เร้าใจ อันนี้จันทร์ก็ไม่รู้นะค่ะ อาจจะเป็นจันทร์ไม่ค่อยมีใจจะเรียนวิชานี้ก็ได้ เวลาเรียนเลยอึนๆกับมัน

 

ด้วยความนิสัยเสียเช่นนี้จันทร์เลยสร้างวิธีที่จะทำให้ตัวเองสนุกกับเคมีขึ้นมาได้!!! ลองไปดูกันว่าจันทร์ทำไง

 

1.ถ้ารู้ตัวว่าจะไปเรียน นอนมันให้พอเลย ตื่นสายแค่ไหนก็เอา นอนให้สะใจจะได้ไม่ต้องหลับในห้อง

 

2.พยายามไปให้ทันเวลาเป๊ะหรือไม่ก็สายซักครึ่งชม.(อย่าไปก่อน) ไปตอนเค้าเฉลยการบ้านเสร็จพอดียิ่งดีเลย เพราะถ้าไม่ได้ทำการบ้านไป การนั่งฟังจะเป็นการสูบพลังชีวิตเรามากจนเราน็อค หลับยาวไปเลย = = เรียนเนื้อหาจริงๆไม่รู้เรื่องกันพอดี เนอะ?

 

3.ตอนนั่งรถไปเรียนในใจเราจะคิดว่า เฮ้อ~ไปเรียนอีกแล้ว อย่าคิดเช่นนั้นนะค่ะ!!! ไม่เช่นนั้นคุณจะอึนไปตลอดการเรียน พอเริ่มรู้ตัวว่าเราเผลอไปคิดว่าน่าเบื่อ ให้ทำอย่างนี้ค่ะ คิดในใจดังๆว่า วันนี้อยากเรียนจังเล้ย!!! เคมีสนุดสุดยอด!!! สนุกจริงๆ!!!แล้วก็จะเริ่มมีความรู้สึกด้านลบมาต่อต้าน นี่ฉันเฟคนี่ อย่าค่ะ!!!อย่าฟังมัน เถียงมันไปเลย ไม่!!!วันนี้ฉันจะเรียนนนนนนนนนนนน เถียงไปเถียงมาความรู้สึกด้านลบจะหายไปเองค่ะ 555+ แล้วก็หันมายิ้มให้ตัวเอง 1 ที กระเป๋ารถเมล์อีก 1 ที คนข้างๆข้างหน้า ข้างหลังอีก 1 ที มองออกไปนอกหน้าต่างทำประหนึ่งว่าเรากำลังนั่งรถผ่านสวนร่มรื่นย์~~~~ สร้างแรงบันดาลใจให้ตัวเองยังงี้ และยิ้มกว้างๆ^___________________________^มันก็ทำให้เราสดใสขึ้นมาได้เหมือนกันนะค่ะ

 

4.อาวุธที่ขาดไม่ได้เลยเวลานั่งเรียนคือ... 1)หมากฝรั่ง 2)ช็อคโกแลต

มีวิธีการกินให้ถูกต้องด้วยนะค่ะ ก่อนอื่นเลยพอเข้าไปปุ๊บ ให้กินช็อกโกแลตเข้าไปเลยมันจะทำให้คุณสดชื่น ไบร์ท และตาสว่างชั่วขณะ เพราะช็อกโกแลตจะมีสารอะไรซักอย่างที่ช่วยทำให้เรามีความสุข เอาช็อคโกแลตไปกินก่อนสอบก็ได้นะค่ะ ช่วยได้เหมือนกัน มันจะทำให้คิดเลขเร็วขึ้น

 

ช็อกโกแลตอย่างเดียวไม่พอ ตามด้วยหมากฝรั่ง เคี้ยวตามไปเลยค่า ตาสว่างขึ้นและนานขึ้นแน่นอนเลย

 

5.น้ำเปล่ามหัศจรรย์~~~ อย่าไปกินเลยค่ะ กาแฟ โอวันติน โออิชิ บิวตี้ดริงค์ ทั้งหลายแหล่ น้ำตาลทั้งนั้นทำให้อ้วนและอาจหลับได้นะค่ะ น้ำเปล่าเนี่ยแหละค่ะ ให้กินตอนคุณเริ่มรู้สึกจะหลับ หรือเผลอหลับไปแป๊ปนึงแล้วงัวเงียขึ้นมา ดื่มเข้าไปเลยค่ะ ดื่มเยอะๆ ไม่ต้องกลัวว่าจะปวดปัสสาวะ พอคุณกินเข้าไปมันจะ "ปิ๊ง!" ขึ้นมาทันที หายง่วงชะงัดเลยแหละค่ะ^^

 

เป็นไงกันบ้างค่ะวิธีของจันทร์ พอจะโอเคไหม? หยิบยืมไปใช้กันได้นะค่ะ อันนี้ไม่หวงลิขสิทธิ์ จันทร์แค่อยากให้ทุกคนเรียนให้ได้ประสิทธิภาพกันทุกคน โชคดีในการหลับ เอ๊ย! การเรียนทุกคนนะค่ะ^^

 

ปล.ข้อ 2 จันทร์อาจจะดูเลวไปนิดนึง แต่จันทร์ไม่ไหวจริงๆค่ะไปก่อนทีไรวันนั้นจันทร์จะไม่รู้เรื่องเลย จันทร์ถือคติที่ว่า ยอมเสียส่วนน้อยเพื่อประโยชน์ส่วนมาก 555+ ไม่ได้แถนะค่ะอันนี้เรื่องจริง มีใครเป็นแบบจันทร์บ้างไหมค่ะเนี่ย???

 

ปล2. เ็กดีอย่าควรเอาเยี่ยงอย่างจันทร์แบบข้อ 2 นะค่ะ อันนี้มันขึ้นอยู่กับบุคคล 555+

เพื่อนรู้สึกยังไงกันบ้างคะเมื่อเห็นคำถามนี้

สำหรับจันทร์แล้ว เมื่อเห็นครั้งแรก...จันทร์ช็อคค่ะ-0-

จะไม่ให้ช็อคได้ยังไงหละคะ นี่มันคือข้อสอบ!!!ทุกคนเชื่อไหมค่ะ เดี๋ยวจันทร์จะสาธยายให้ฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เรื่องมีอยู่ว่า...

จันทร์เป็นเด็กนักเรียนม.ปลายสายวิทย์คนหนึ่ง แต่โง่วิทยาศาสตร์อย่างแสนสาหัส(แล้วแกจะเรียนวิทย์หาพระแสงอะไร - -*) ด้วยความที่มีสมองอันน้อยนิด โดนความรู้กระทบนิดกระทบหน่อยเล่นเอาเมาเป็นวันๆกันเลย แล้วยังบังอาจมาเรียนห้องเรียนพิเศษอีก แกบังอาจมาก!!! ด้วยความบังอาจนี้และชะตากรรมที่ไม่อยากได้ได้ชื่อว่าห้องเรียนพิเศษแล้ว เวลาเรียนก็ต้อง”พิเศษ”กว่าชาวบ้านเค้าด้วยความพิเศษนั้นก็คือโดนเพิ่มวิชาวิจัยเข้าไปในหลักสูตรให้ดูเก๋ไก๋ชไลเดอร์เป็นที่เรียบร้อยแล้วT^T(ถ้าพิเศษแบบเพิ่มลูกชิ้นยังจะดีใจกว่าซะอีกนะ)

จันทร์ก็ทนนั่งเรียนกันไปด้วยความขมขื่น ฮื้อฮือ~ แต่พอมาอาทิตย์ก่อนๆอาจารย์บอกว่าอาจารย์จะสอบงานวิจัย

ห่ะ!จะสอบงั้นเหรอ??????? สอบอะไร อาจารย์ก็ไม่บอก เรียนยังไม่เคยเข้าหัวเลยเนี่ยน้า~~~~~

ได้ชื่อว่าการสอบแล้วใครหลายๆคนอาจเคยมีอาการกลัวข้อสอบขึ้นมา จันทร์ก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ ยิ่งไม่รู้ด้วยซิว่าอาจารย์จะสอบอะไร แล้วไอ้วิชางานวิจัยมันสอบไรได้บ้างเนี่ย  ไม่รู้จะไปอ่านอะไร เริ่มที่ตรงไหนดี โอ๊ยยยยยยยยยยย ปวดเฮด จันทร์เลยตัดสินใจ...ไม่อ่านมันซะเลย ปล่อยให้มันเป็นไปตามยถากรรมละกัน ไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า!!!(เล่นง่ายดีเนอะ - -)

เมื่อวันแห่งการสอบมาถึง ปกติจันทร์จะเรียนวิชานี้ติดกัน 2 ชั่วโมง อาจารย์ตกลงไว้ว่าจะสอบชั่วโมงที่ 2 แต่เนื่องจากว่าสอบไม่ทัน อาจารย์ก็เลยจะให้เอาข้อสอบกลับไปทำที่บ้าน

ความรู้สึกจันทร์ในตอนนั้น...

เยสสสสสสสสสสสสสสสสสส!!!

แต่เดี๋ยวนะ การที่อาจารย์กล้าให้ข้อสอบนักเรียนกลับไปทำที่บ้านได้เนี่ย แสดงว่า...มันต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆเลยอะ=[]=

เมื่อถึงเวลาแจกข้อสอบกลับบ้าน อาจารย์เดินขึ้นมาหน้าห้องด้วยท่าทีที่องอาจ เดินมาด้วยความมาดมั่นพร้อมกระดาษ 1 แผ่น ฉายขึ้นโปรเจคเตอร์

ภายในกระดาษแผ่นนั้นเขียนว่า...

ทำไมต้องวิจัย? นี่คือข้อสอบของพวกเธอ - -

 

ผ่างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!

กะๆ....กะ กะ กะ อึ้ง OoO!!!

เนี่ยอะนะข้อสอบ!!! มาสั้นๆง่ายๆแบบนี้ ละๆแล้ว...จะตอบไงดีหละเนี่ย - -*

ทุกคนเข้าใจความรู้สึกจันทร์ไหมค่ะที่แบบอึ้งปนช็อคจนทำไรไม่ถูกไป 5 วิ พอได้สติกลับมาก็ยังงงๆว่าเราควรทำไรต่อดี เคยเป็นแบบจันทร์กันใช่ไหมค่ะ เอาเป็นว่าคงเข้าใจนะค่ะ(ง่ายไปปะ -*-)

จันทร์มองหัวข้อข้อสอบอันนี้มา 3 วันแล้ว มองเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าจะตอบไงดี มันกว้างซะจน...เฮ้อ~~เหนื่อยเลยค่ะ

อ้อ!อาจารย์สั่งมาบอกว่าให้เอาหัวข้อข้อสอบอันนี้ ไอ้”ทำไมต้องวิจัย?”เนี่ย ไปเขียนอธิบายยังไงก็ได้ แต่ต้องไม่เกิน 2 หน้ากระดาษ A4 ห้ามลอกจากอินเตอร์เน็ต ห้ามลอกเพื่อน ถ้าเจอประโยคของใครซ้ำกันแม้แต่หนึ่งประโยคจะโยนทิ้งทันที(โหดไปแล้วนะค่ะ=[]=!!!) ถึงแม้จันทร์จะถนัดเรื่องการโฟ่วเรียงความแบบน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรงก็ตาม แต่ว่าเจอเข้าแบบนี้...ก็ไปไม่ถูกเหมือนกันนะค่ะ พายเรือไปมาวนซะจนผักตบชวาจะพันคอตายแล้ว = = แค่ 5 บรรทัดยังนึกไม่ออกเลยอะคะ

เอาเป็นว่าเพื่อนๆคนไหนคิดยังไงบ้างกับคำถามนี้ก็คอมเมนท์แนะนำกันมาได้ตามสายเลยนะค่ะ รับรองว่าทุกความคิดเห็นของท่านจะเป็นประโยชน์ต่อเด็กตาดำๆคนนี้อย่างสูงสุดแน่นอนคะ ยังไงก็ถือซะว่าช่วยเพื่อนร่วมโลกไซเบอร์คนนึงก็แล้วกันนะค่ะ ขอบพระคุณทุกท่านอย่างสูงเลยค่าT^T

ปล. ทิ้งท้ายกันสักนิดด้วยรูป(แอบถ่าย)อาจารย์ขณะกำลังประหารนักเรียนด้วยข้อสอบอันนี้

ดูซิคะว่าอาจารย์ท่าทางโหดแค่ไหน ถ้าจันทร์ไม่มีงานไปส่งอาจารย์ละก็มีหวัง...จันทร์ไม่มีชีวิตรอดไปแอดมิชชั่นแน่เลยค่ะT^T(นินทาครูบาอาจารย์ บาปนะเฟ้ย!!!<<<ขออภัยอาจารย์ไว้ ณ ตรงนี้ด้วยนะค่ะ เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านของทุกท่าน หนูจำเป็นต้องทำคะ!!!)

ปล2.ตอนถ่ายรูปอาจารย์ถามว่า”ทำไมต้องถ่ายรูป” จันทร์หละอยากจะตอบจริ๊งจริง ว่าคำตอบหนูก็เหมือนกับที่อาจารย์ถามหนูว่า”ทำไมต้องวิจัย”เหมือนกันแหละค่ะ